Video: Προηγμένες Συνθέσεις Ακόμη πιο Κοντά στο Μητρικό Γάλα

07 Apr 2025

Τα πρεβιοτικά είναι μη αφομοιώσιμες δομές υδατανθράκων που χρησιμοποιούνται επιλεκτικά από τους μικροοργανισμούς του ξενιστή, προσφέροντας ένα όφελος υγείας στον ξενιστή (ISAPP1). Είναι επίσης γνωστά ως τροφή για τα «καλά βακτήρια».

Οι ολιγοσακχαρίτες του μητρικού γάλακτος (HMOs) αποτελούν ένα ποικιλόμορφο μίγμα πρεβιοτικών ολιγοσακχαριτών, και είναι είναι το 3ο μεγαλύτερο σε ποσότητα συστατικό στο μητρικό γάλα.2  Oι HΜΟs στο μητρικό γάλα υπάρχουν σε βραχείας αλυσίδας (sc) και μακράς αλυσίδας (lc) ολιγοσακχαρίτες σε αναλογία 9:1 3,4.

Στο video που ακολουθεί μπορείτε να ανακαλύψετε περισσότερα για τα οφέλη και τη λειτουργικότητα των HMOs, καθώς και για το πως η έρευνα της Nutricia έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη ενός ειδικού μίγματος πρεβιοτικών με σκοπό να μιμηθεί την ποσότητα, ποικιλομορφία και λειτουργικότητα των ολιγοσακχαριτών του μητρικού γάλακτος.

Δείτε το video στο YouTube

 

Almiron Profutura: Υποστηρίζοντας την Υγείας και την Ανάπτυξη των Παιδιών με Αποδείξεις

To Almiron Profutura περιέχει το ειδικά σχεδιασμένο μίγμα πρεβιοτικών scGOS/lcFOS (9:1), το οποίο:

-Αποτελεί το πιο μελετημένο μίγμα ολιγοσακχαριτών με >100 δομές GOS/FOS5

-Έχει αποδεδειγμένα οφέλη στην ανάπτυξη του εντέρου και του ανοσοποιητικού 6-12

photo-3-1024x1024.png

Επιπλέον, το μίγμα πρεβιοτικών scGOS/lcFOS (9:1) του Almiron Profutura, συνοδεύεται από 46 κλινικές μελέτες, και περισσότερες από 90 δημοσιεύσεις που υποστηρίζουν πως η λειτουργικότητα αυτού έρχεται ακόμη πιο κοντά σε εκείνη των HMOs του μητρικού γάλακτος13-15. Κάποιος θα μπορούσε να πει πως το Almiron Profutura αποτελεί ιδανική επιλογή για οικογένειες που αναζητούν μια βρεφική φόρμουλα ακόμη πιο κοντά στο μητρικό γάλα.

 

photo-table-1024x474.jpg

Βιβλιογραφία γραφήματος: 11. Scholtens et al. J Peadiatr Gastroenterol Nutr, 2003;36-566 12. Urashima et al., Trends Glycosci. Glycotechnol. 2018, 30, SJ11–SJ24 13. Orczyk-Pawiłowicz et al., Nutrients, 2020;12(4):1105 14. Schmelze et al., J Peadiatr Gastroenterol Nutr, 2003;36c:343-51. 15. Stahl et al., Anal Biochem, 1994;223:218–226. 16. Thurl et al., Nutr. Rev, 2017; 75, 920–933. 17. Blewett HJH et al., Adv Food Nutr Res, 2008;54:45-80 18. Finke et al., J. Agric. Food Chem, 2002; 50, 4743-4748 19. Van Leeuwen et al., Carbohydrate research, 2014; 400: 59-73. 20. Van Leeuwen et al., Carbohydrate Research, 2016;425: 48-58. 21. Coulier et al.,Journal of agricultural and food chemistry, 2009; 57.18: 8488-8495. 22. Stahl et al.,  Analytical Biochemistry, 1997; 246.2: 195-204 23. Boehm et al., J. Nutr, 2008; 138, 1818S–1828S. 24. Hobbs et al., Foods, 2021;10(2):473 25

 

Το παρόν απευθύνεται σε Επαγγελματίες Υγείας –  – Αρ. Γνωστ. ΕΟΦ: ALMIRON PROFUTURA 2 – 85467/25-08-2020

 

Βιβλιογραφία

  1. Gibson G et al. Nat Rev Gastroenterol Hepatol. 2017;14(8):491-502.
  2. Thurl S et al. Br J Nutr. 2010;104(9):1261-1271
  3. Stahl B et al. Anal Biochem. 1994:223;218–26.
  4. Boehm G et al. Acta Paediatr Suppl. 2003;91(441):64-67.
  5. Salminen et al. Nutients 2020, 12, 1952
  6. Scholtens PA et al. World J Gastroenterol. 2014;20(37):13446-13452
  7. Moro G et al. J Pediatr Gastroenterol Nutr. 2002;34(3):291-295.
  8. Knol J et al. J Pediatr Gastroenterol Nutr. 2005;40(1):36-42
  9. Scholtens PA et al. J Nutr. 2008;138(6):1141-1147.
  10. Arslanoglu S et al. J Nutr. 2007;137(11):2420-2424.
  11. Arslanoglu S et al. J Nutr. 2008;138(6):1091-1095.
  12. Bruzzese E et al. Clin Nutr. 2009;28(2):156-61.
  13. Chatchatee P et al. J Pediatr Gastroenterol Nutr. 2014;58(4):428-437.
  14. Stahl et al., Anal Biochem, 1994;223:218–226.
  15. Thurl et al., Nutr. Rev, 2017; 75, 920–933.
  16. Blewett HJH et al., Adv Food Nutr Res, 2008;54:45-80
  17. Finke et al., J. Agric. Food Chem, 2002; 50, 4743-4748
x